Po cichutku, bez zbędnego rozgłosu nasza Fundacja skończyła 5 lat. I w zasadzie nic się nie zmieniło od momentu powołania. Zatonie tętni życiem kulturalnym. Jeszcze trochę, a zaczniemy pisać w górnolotnym tonie, że odbywały się tradycyjne imprezy. A jednak nie był to rok typowy. Jednak coś zadziało się innego, wyjątkowego w tym 2025 roku i w dodatku spędzało nam sen z powiek. Przez ponad pół roku trwała inwestycja Miasta Zielona Góra polegająca na rozbudowie budynku oranżerii. Budynek powrócił do swoich pierwotnych rozmiarów z okresu świetności z sześcioma osiami wielkich okien. Musieliśmy w czasie rozbudowy zredukować kawiarnianą sprzedaż i zmieścić się ze swoją działalnością w obrębie sali wystawowej. Bez bazy, zaplecza i toalet. Ze sprzedażą najlepszej na świecie kawy w jednorazowych kubkach. Dodatkowo trwająca przez 4 lata współpraca z ZGK polegająca na możliwości korzystania przez fundację z budynku gospodarczego w głębi parku dobiegła końca. Miasto też zakończyło współpracę z Agnieszką Kochańską naszą wiceprezes i osobą która zaprojektowała odtworzenie parku zatońskiego. Agnieszka nadzorowała prace i zaprojektowała wszystkie nasadzenia. Krótko mówiąc wszystko co dzisiaj można podziwiać w Książęcym Parku. To był duży cios. Uczymy się współpracy z nowo powołaną ogrodnik miejską Panią Moniką Drozdek, która objęła opiekę nad zatońskim parkiem. Wszystko wskazuje na to, że będzie dobrze. Monika Drozdek była współautorką pierwszej publikacji o Zatoniu w 2023 roku, więc zna to miejsce doskonale. 2025 rok to również zmiana w ruinie pałacu. Ponad pół roku pałac był wygrodzony i zamienił się w plac budowy. Trwały prace mające na celu budowę szklanego dachu i wstawienia w okienne otwory szyb wg projektu Pawła Kochańskiego. Mimo tych zmian działaliśmy na polu kultury i w kawiarni no i daliśmy radę. Najbardziej w kość dostała ekipa pracująca w „Café Orangerie” i to im należą się największe brawa za ten 2025 rok. ałgosia Lisowska manager, Iga Żabicka oraz oraz wszyscy pracownicy na zleceniach. Inwestycje zakończyły się jesiennymi odbiorami i już powoli zapominamy jak było ciężko. Teraz kawiarnia ma więcej toalet, przestronniejsze wnętrze zaplecza i kuchnię. Możemy rozwijać skrzydła, a klienci znowu mogą napić się kawy w porcelanowych filiżankach. Ale projekty i działania z 2025 roku to również powód do satysfakcji.Nie zabrakło naszych spotkań ze sztuką. Odbyły się wystawy Ewy Niśkiewicz Krawczyk- Sztuka Ducha, Jana Wołka- Zdarzyło się tej zimy, Roberta Jurgi – Kapliczki, Lidii Wierzbickiej- Pasja, Kobieta, Fotografia, Grzegorza Krawczyka – róże, Postacie z dziejów Zatonia -portrety. Koncerty kameralne sprawiły, że wieczory w parku znowu koiły melomanów. Wśród artystów wyjątkowe wspomnienie pozostawił europejskiej sławy bas Piotr Lempa, który przyjechał z opery w Zurichu. Spotykaliśmy się z poezją i prozą w cyklu „Nasi piszą”. Statuetki nagrody im. księżnej Dino trafiły w czerwcu w ręce poety i krytyka teatralnego oraz filmowego ks. prof. Andrzeja Draguły, a nagroda zbiorowa w ręce Fundacji Pałac Bojadła. Kapituła pod przewodnictwem Czesława Fiedorowicza nie miała wątpliwości że laureaci podążają śladem naszej patronki dbając o dziedzictwo kulturowe regionu. Dużym wydarzeniem była Słowiańska Noc Świętojańska. Wspólnie Polacy, Białorusini i Ukraińcy celebrowali wspólne dla Słowian obrzędy i śpiewali ludowe pieśni.
Fundacja Ogrody Kultury rozwinęła w 2025 roku współpracę z Miastem Żagań i Żagańskim Pałacem Kultury. To był bardzo owocny rok. Europejski Związek Parków Łużyckich, do którego należy zarówno Żagań jak i Zielona Góra, ogłosił 2025 rok, rokiem Doroty. Rozpoczęliśmy go wspólnym balem kostiumowym na sali kryształowej żagańskiego pałacu w imieniny Doroty. W sierpniu, w rocznicę urodzin zostało nadane imię nowo wyhodowanej róży „Księżna Dorota”. To wyjątkowe wydarzenie podczas obchodów 15 lecia EZPŁ zgromadziło wszystkich członków związku. Matką chrzestną róży została Agnieszka Kochańska. Róże zostały posadzone w Żaganiu i Zatoniu. Róża „Herzogin Dorothea” zachwyca liliowymi, intensywnie pachnącymi kwiatami zebranymi w niewielkie grona. Kwiaty o średnicy 5–6 cm wyróżniają się eleganckim pokrojem, zwartym, wyprostowanym wzrostem oraz wyjątkową odpornością liści na choroby. Odmiana należy do prestiżowej serii „Parfuma”, cenionej za intensywny zapach.
W ramach roku Doroty jedna z sal w pałacu żagańskim została oddana pod opiekę naszej Fundacji. Prywatny zbiór fundatora opracowanych i oprawionych 80 historycznych grafik, ukazuje miejsca ważne dla księżnej oraz postacie z jej życia. Grafiki wraz z historycznymi meblami stanowiącymi własności Fundacji jako stała ekspozycja, będą służyć turystom. Uroczystość otwarcie miała miejsce w dniu 2 grudnia podczas uroczystej promocji pierwszej biografii księżnej Dino w języku polskim. Pięknie ilustrowana książka ukazała się staraniem Miasta Żagań.
Letni festiwal „Ogrody Kultury” jak co roku gromadził setki widzów. Spektakl Lubuskiego Teatru pt. „Pałac” na motywach prozy Wiesława Myśliwskiego był przeżyciem wprost transcendentnym. Brawurowa reżyseria i wykonanie Roberta Kurasia zapadnie na długo w pamięci widzów.
Najważniejszym zadaniem realizowanym przez Fundację w 2025 roku była rekonstrukcja historycznej sukni księżnej. Przy współpracy w Teatrem Lubuskim Anastazja Kherczenko wraz z Heleną Bondyrą wykonały projekt w oparciu o badania i dokumenty z Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie i obraz Debuffea, na którym Dorota jest utrwalona została z krzyżem maltańskim. Zrekonstruowana suknia była potrzebna do produkcji spektaklu „Ja księżna”, który był częścią projektu. Spektakl został wystawiony w 2 wersjach językowych po polsku i niemiecku. Rolę księżnej zagrała aktorka Teatru Jaracza w Łodzi Joanna Koc. Suknia po ekspozycji w Archiwum Państwowym w Zielonej Górze docelowo będzie eksponowana w zatońskiej Oranżerii.